W imię Jakuba S.

Bohaterowie sztuki nie zrobili nic, lecz Strzępka i Demirski z każdym spektaklem walczą i demaskują narodowe mity. Chłopomania [Demirski], ty jesteś z dużego miasta, ale Strzępka ze wsi (…) Skąd się wziął w tobie, Strzępka, ten teatr? Może mamusia ci Wyspiańskiego do poduszki czytała? (…) – Wiecie co mówicie w ten sposób? Że powinnam siedzieć na wsi, na słomowicy, bo ludzie ze wsi są do tego, żeby na niej siedzieć. Wiem, jak wy chcecie zadać to pytanie: jak tobie, z tej wsi, gdzie przecież nie ma kultury, dostępu do niczego, tak się udało. [wywiad z Moniką Strzępką i Pawłem Demirskim przeprowadzony przez Magdalenę Grzebałkowską i Dorotę Karaś. Gazeta Wyborcza nr 51/2011, Duży Format nr 8/2011]…

Życie seksualne dzikich. Recenzja

My, dzicy. Podobnie jak teatr dzieli się na przed i postbrechtowski, tak osoba Bronisława Malinowskiego dokonała wielkiego zwrotu w antropologii. 9 czerwca 1914 roku z Londynu, na swe pierwsze badania terenowe do Australii, wyrusza Bronisław Malinowski, antropolog, wraz ze swym przyjacielem Stanisławem Ignacym Witkiewiczem, który chce ukoić nerwy po niedawnej śmierci samobójczej swej narzeczonej Jadwigi. Krótko po ich przybyciu wybucha I wojna światowa, a Witkacego nadal nie opuszczają myśli samobójcze, postanawia więc wrócić do Europy. Malinowski zostaje sam, a władze Australii, w obliczu przymusu internowania, pozwalają wyjechać mu na Wyspy Trobrianda w celu zebrania materiału do badań. Miał przebywać tam miesiąc, a został cztery lata, co pozwoliło mu na zebranie materiałów i wniosków na temat…

Spektakl Wszystko o kobietach. Recenzja

Lubię to, co znam Nie każda sztuka musi być wydarzeniem na skalę europejską. Wszystko o kobietach  pokazuje, że teatr, niezmiennie od wieków, potrafi również doskonale relaksować i bawić. Sztuka Wszystko o kobietach w reżyserii Tomasza Obary nie jest imponującym dziełem, ale przede wszystkim potrzebnym, bo spełniającym swoją rolę. Nowocześnie zagrana, wyreżyserowana w konwencji przypominającej amerykańskie seriale, ale raczej te z wyższej półki niż sitcomowe papki. Zresztą, polskim sitcomom daleko do amerykańskich, dlatego, wybierając się na tę sztukę, raczej nie ma się czego obawiać. Na naszych oczach wielokrotnym metamorfozom podlegają trzy aktorki, znane w większości z telewizji. Daria Widawska, Dorota Deląg i Magdalena Nieć wcielają się wspólnie w aż 15 ról damskich: od dziewczynek z kucykami…

Spektakl Zagraj to jeszcze raz, Sam. Recenzja

Chyba nikt nie potrafi śmiać się z samego siebie tak jak Woody Allen. Chuderlawy okularnik z siwiejącymi kędziorkami, w tweedowych marynarkach, mały brzydal, który sam może być parodią mężczyzny żyjącego według zasady: “Mój mózg, to mój drugi ulubiony organ”. Ale gdzieś pomiędzy seksistowskimi dowcipami Allena, według których kobietę można łatwo doprowadzić do porządku „uderzeniem w twarz albo kulką z czterdziestki piątki”, zauważymy, że kobieta, to także trudne do zdobycia pragnienie każdego zakompleksionego wrażliwca marzącego o prawdziwej miłości, i oczywiście, prawdziwym seksie. I choć może brzmi to dość ckliwie, to przecież nie da się ukryć, że „seks bez miłości to puste doświadczenie”. Takim zakompleksionym wrażliwcem jest też Allan Felix, główny bohater w sztuce Allena pod tytułem…